खगेन्द्र संग्रौलाका लेखहरु

गुरु फटाफट, चेलो लुखुर–लुखुर

बाह्र बजेतिर सुत्ने मेरो बानी । हिजो राती दसै बजे सुतेँ । सुत्नलाई दस बजे सुतेँ, निद्रा लागे त मार्दिनु । मर्निङ वाके गुरुको आज्ञा थियो– चार बजे हाजिर हुनू, गणेशथान पछाडि । बुलबुले मास्तिरको छोटी मोडमा ।

खगेन्द्र संग्रौला, भाद्र ३, २०७६

-- पुरा पढ्नुहोस् --

बाघे बर्दीधारी, सादा पोसाकधारी

म परेँ बिहानको लास्टै अल्छी । कति छिटो उज्यालो भएको हो ? मलाई बहुधा कालचक्रसँग रिस उठ्छ । हाइ काड्दै सात बजेतिर उठ्छु म । अनि बित्थामा केको वाक ?

खगेन्द्र संग्रौला, श्रावण २७, २०७६

-- पुरा पढ्नुहोस् --

प्रातः भ्रमणको पहिलो किस्ता

एक बारको दुर्लभ जुनीमा समय बित्न बेरै नलाग्ने । मैले प्रातः कालमा खुट्टा तन्काउन थालेको हिजैजस्तो लाग्छ । तर मेरो मर्निङ वाकको आयु १३ वर्ष पुगेछ ।

खगेन्द्र संग्रौला, श्रावण २२, २०७६

-- पुरा पढ्नुहोस् --

चित्तको भित्तोमा एक प्रश्न

शंकर लामिछाने घरिघरि भन्थे— जीवनमा नयाँ केही छैन । र, अब नयाँ हुनु पनि केही छैन । जे भइसक्यो, अब हुने केवल त्यसैको पुनरावृत्ति हो ।

खगेन्द्र संग्रौला, असार २९, २०७६

-- पुरा पढ्नुहोस् --

उनको आँसुमा शक्ति र शोभा थियो

नागबेली जीवनपथमा बहुविध कर्ममा संलग्न र रंगीन व्यक्तित्वयुक्त तुलाधर वास्तवमा हुन् चाहिँ के ? साहित्य स्रष्टा ? मानव अधिकारवादी ? भाषा–संस्कृतिका अभियन्ता ? पहिचानवादी नेता ? मध्यस्थकारी सहजकर्ता ? संयोजनकारी सूत्रधार ?

खगेन्द्र संग्रौला, कार्तिक २५, २०७५

-- पुरा पढ्नुहोस् --

मनको मैलो धुने पाठशाला

वीरगन्ज जेलमा रैथाने विजयलाल कर्ण भेटिए । र, विजय बने मेरो जीवनका प्रथम मधेसी मित्र । म शिक्षक आन्दोलनमा लाग्दा थुनिएको थिएँ, विजय वाम विद्यार्थीको कामले थुनिएका थिए ।

खगेन्द्र संग्रौला, आश्विन ३०, २०७५

-- पुरा पढ्नुहोस् --